Telefon çalınca neden geriliyorum? Konuşmayı erteleme döngüsünü anlamak
Telefon ekranında bir isim beliriyor; konuşmak istediğiniz biri olsa bile eliniz açma tuşuna gitmiyor. Bir aramayı ertelemek tek başına bir ruhsal bozukluk anlamına gelmez. Hazırlıksız yakalanmak, o an müsait olmamak ve konuşmada nasıl değerlendirileceğinizden kaygılanmak farklı durumlardır. İşe yarayan ilk adım, hepsini “telefon fobim var” diye tek başlıkta toplamak yerine sizi zorlayan anı ayırmaktır.
Asıl zor gelen şey arama mı, beklenen konuşma mı?
Yakın bir arkadaşınızı rahatça ararken iş görüşmesinde zorlanabilirsiniz. Bazen de sorun konuşmanın kendisi değil, aramanın ne kadar süreceğini bilmemektir. “Yanlış bir şey söylersem?”, “Bir isteğe hayır diyemezsem?” veya “Şimdi uzun uzun anlatacak gücüm yok” düşünceleri aynı davranışa, telefonu açmamaya yol açabilir; ihtiyaçları aynı değildir.
NHS’nin sosyal kaygı açıklaması, telefonla konuşmanın bazı kişilerde zorlayıcı sosyal durumlar arasında bulunabileceğini belirtir. Bununla birlikte yalnızca mesajlaşmayı tercih etmek tanı koydurmaz. Süreklilik, yaşanan sıkıntı ve günlük işlere etkisi birlikte değerlendirilir.
Son aramayı üç kısa soruyla inceleyin
- Aramadan önce: Kiminle, hangi konuda konuşacaktım; gerçekleşmesinden korktuğum şey neydi?
- O anda: Gerçekten müsait değil miydim, yoksa uygun bir zamanım olsa da konuşmayı sürekli ileri mi atıyordum?
- Sonrasında: Bir geri dönüş zamanı belirledim mi; erteleme işimi kolaylaştırdı mı, bekleyen işi büyüttü mü?
Bu sorular bir test veya puanlama değildir. Bir örneği birkaç cümleyle yazmak yeterlidir. Kendinizi sürekli kontrol etmeye dönüşen uzun kayıtlar tutmanız gerekmez. Görüşme sonrasında söylediklerinize takılıyorsanız sohbet sonrası düşüncelerle ilgili rehberin içeriğini de inceleyebilirsiniz.
Konuşmayı küçük ve açık bir çerçeveye alın
Hazırlık, her cümleyi ezberlemek olmak zorunda değildir. Aramanın amacı, sormak istediğiniz bir soru ve konuşmanın sonunda netleştirmek istediğiniz bilgi çoğu gündelik görüşme için kullanılabilir bir not oluşturur. Örneğin “Bir randevu saati soracağım; uygun günleri ve görüşme yerini öğrenmek istiyorum” demek, belirsiz bir görevi tarif eder.
O an müsait değilseniz “Şimdi konuşamıyorum; bugün saat 18.00’den sonra geri dönebilirim” gibi gerçekçi bir sınır koyabilirsiniz. Bunu her aramadan kaçınmanın değişmez yolu yapmakla, uygun zaman istemek aynı şey değildir. Telefonun erişilebilir olmadığı durumlarda yazılı iletişim gibi uygun seçenekleri de değerlendirebilirsiniz.
Erteleme günlük hayatı ne zaman daraltıyor?
Randevular sürekli alınamıyor, iş veya okul görüşmeleri birikiyor, yakın ilişkiler bu nedenle zorlanıyor ya da arama düşüncesi uzun süre belirgin sıkıntı yaratıyorsa bir uzmanla konuşmak yararlı olabilir. Kendinize “Herkes yapıyor, ben de hemen yapmalıyım” diye yüklenmek yerine hangi koşullarda zorlandığınızı anlatın. Bir görüşmeye tek bir somut örnek götürmek de mümkündür.
Ankara psikolog ve psikolojik destek seçeneklerini incelerken uzmanların çalışma alanlarına, görüşme biçimine ve size uygun iletişim yoluna bakabilirsiniz. Ankara Uzman Terapi’de randevu bilgisi alırken ilk başvuruda konuşmayı başlatmakta zorlandığınızı belirtmeniz, ihtiyacınızı tarif etmenin bir yoludur; belirli bir sonuç veya seans sayısı vaat etmez.
Sık sorulan iki soru
Telefonla konuşmayı sevmemek sosyal kaygı mıdır?
Hayır. Tercih, yorgunluk, iş koşulları veya işitme ve iletişim ihtiyaçları da etkili olabilir. Bir uzman değerlendirmesinde davranışın nedeni, süresi ve yaşamınıza etkisi ele alınır.
Randevu almak için önce uzun bir açıklama yapmalı mıyım?
İlk iletişimde görüşme talep ettiğinizi ve uygun zamanınızı belirtmek yeterli bir başlangıç olabilir. Paylaşacağınız ayrıntıların sınırını görüşme koşullarını öğrenerek belirleyebilirsiniz.
Yayın: Ankara Uzman Terapi. Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış genel bilgilendirme içeriğidir; bireysel değerlendirme veya tedavi önerisi yerine geçmez. Bu yazı için uzman incelemesi yapıldığı iddia edilmemektedir.
Kapak: Yapay zekâ ile oluşturulmuş temsili görsel; gerçek müşteri, danışan veya uygulama fotoğrafı değildir.
Bir işi bitirmeden diğerine geçiyorum: Dikkatim neden sürekli bölünüyor?
Psikolog görüşmesinden sonra yorgun hissediyorum: Günümü nasıl planlamalıyım?
Küçük bir aksilik neden bütün günümü bozuyor?